2016 December 10 - شنبه 20 آذر 1395

تاکنون جریان ارزشی ، به بازیگر یک فیلم هنجارشکن اشکال نگرفته که چرا در آن فیلم بازی کرده است ؟/ بازیگرانی که در فیلم های ارزشی نقشی بازی کنند توسط اپوزیسیون سینما تحریم می شوند
کد خبر: ١١٤١٢٤ تاریخ انتشار: ٢٥ شهریور ١٣٩٥ - ١٩:٠٤
فرهنگی » مطلب ویژه
بازیگران فیلم فروشنده چه جایی در نقدها دارند
تاکنون جریان ارزشی ، به بازیگر یک فیلم هنجارشکن اشکال نگرفته که چرا در آن فیلم بازی کرده است ؟/ بازیگرانی که در فیلم های ارزشی نقشی بازی کنند توسط اپوزیسیون سینما تحریم می شوند

آن هم عبارت است از این که گفتمان مقابل جریان اسلامی و انقلابی، این اشکال را به بازیگران ...

 
گروه فرهنگی صابرنیوز: تا کنون جایی شنیده اید که جریان دغدغه دار برای اخلاقیات، به یک بازیگر اشکال بگیرد که چرا در فلان فیلم نافی عفت یا اخلاق عمومی بازی کردی؟

من که بخاطرم نمی آید اما در گفتمان مقابل گفتمان انقلابی و اسلامی، چرا. در ادامه می گویم.
 
از جمله بازیگران اخلاق گرای ایران امروز ما آقای شهاب الدین حسینی است که تا کنون هم هیچ گونه حاشیه ی اخلاقی ای از ایشان مشاهده نشده است، دیگری، آقای سید جواد هاشمی، دیگری...

اما در نقدهایی که به فیلم های مسئله دار در روزنامه ها و غیره می شود، شاهد آنیم که محتوای فیلم و کارگردان آن مورد نقد و انتقاد قرار می گیرند اما از بازیگران جهت ایفای نقش در چنین فیلم هایی عبور تغافل آمیز می شود.

برای مثال شایسته است با توجه به انتقادهایی که به فیلم فروشنده در خصوص مسائل اخلاقی شده است و در همین سایت هم مطالبی در خصوص آن آمده است، و با توجه به اخلاق گرایی ای که از جناب شهاب حسینی سراغ داریم، انتقادی به ایشان داشته باشیم که چرا تسهیل کننده ی ترویج چنین معانی ای در کشور شده اند. مگر نه این است که در ادبیات دینی ما «اعانه ی بر اثم» مذموم شمرده شده است؟!

ممکن است برخی به این بیان انتقاد وارد کنند که بازیگر، بازیگر است و صرفا فیلم نامه را حفظ کرده و نقش را بازی می کند. اما به حرف این منتقدان سه گونه از پاسخ را می توان داد:

یکی همان بحث دینی ممنوعیت اعانه ی بر اثم؛ که یک قاعده ی کلی دینیه است و در هر زمان و با هر شرایط و ابزاری، می تواند مصداق داشته باشد. در حقیقت اسلام خیلی وقت ها فرمول کلی را می دهد و تعیین مصادیق، با توجه به تغییر شرایط زمانه، بر عهده ی خود مردم آن زمانه است. بنابراین اگر چه در زمان نزول وحی و صدر اسلام، فیلم و سینما نبوده است اما فرمول کلی دور بودن از گناه و ممنوعیت ترویج یک مفهوم غیرالهی به آن هم تسری می یابد.

دوم اینکه بازیگران اول فیلم نامه را می خوانند و ممکن است به هر دلیلی، بازی در آن فیلم را رد کنند. بنابراین بازیگران، خود، تصمیم گیرنده اند.

اما سوم، چیزی است که در ابتدا قولش را داده بودم.

آن هم عبارت است از این که گفتمان مقابل جریان اسلامی و انقلابی، این اشکال را به بازیگران می گیرند که چرا در فلان فیلم ارزشی بازی کردی؟! و این اشکال گرفتن البته به این نرمی ای که من گفتم هم نیست! بلکه او را تحریم هم می کنند! نمونه اش هم آقای امین حیایی است که به دلیل بازی در فیلم «قلاده های طلا» توسط برخی از همکارانش تحریم شد! همکارانی که احتمالا ادعای آزادی خواهی و دموکراسی و آزادی انتخاب و از این جور حرف های قشنگ (فقط در حرف البته!) هم دارند ولی فقط برای خودشان؛ یا آقای رضا رویگری که بخاطر بازی در برخی فیلم های جریان انقلاب اسلامی و در برهه های حساسی چون فتنه ی 88 از مردم عذرخواهی کرد! جالب است که برخی از سیاسیون بخاطر سکوتشان نمره ی مردودی گرفتند (پس از آنکه سال ها از مردم و نظام حقوق های خوب و امکانات و غیره گرفته بودند که روزی به کار نظام بیایند، اما در همان موقع که نظام و مردم به آنها نیاز داشتند، سکوت کردند! بگذریم اصلا به ما چه!) و آقای رویگری بخاطر قبولی شان در یک امتحان، پشیمان شدند!!
 

 
بگذریم منظور من این بود که اگر بازیگر فقط بازیگر است، پس چرا در مورد آقای امین حیایی و کلا فیلم های انقلابی اینگونه نیست و اگر هم بازیگر فقط بازیگر نیست –که نیست- از عزیزانی چون سید شهاب الدین حسینی انتظار بیشتری در انتخاب نقش ها و بازی ها می رود.




Share
* نام:
ایمیل:
* نظر:

پربازدیدترین ها
پربحث ترین ها
آخرین مطالب


صفحه اصلی | تماس با ما | آرشیو | جستجو | پیوندها | لیست نظرات | درباره ما | نظرسنجی | RSS | ایمیل | نسخه موبایل
طراحی و تولید: مؤسسه احرار اندیشه